| تبليغات | X |
به إسم الله٬
الرحمن.
الرحیم. سه شنبه
۸/خرداد/۱۳۸۶
هر چند با تو بودن را هنوز نیاموخته ام!
ولی با غیر تو بودن را هم نمی توانم.
می دانم با تو بودن
پایی چون طوفان
و دستی هم پیمان
و تیغی چون آذرخش می خواهد.
می دانم طوفان در من
پایم را بسته٬
دستم را شکسته
و پیمانم گسسته است.
ای تولد امید
آیا امید چاره ای هست؟
هر چند با تو بودن را هنوز نیاموخته ام!
اما با غیر تو بودن را هم نمی توانم
آسمان بلند اینان٬ سقف کوتاهی است
که سرهای آرزو را بر زانوی ماتم می نشاند٬
...و آتش گرم این ها٬
برای من که گرمی تو را چشیده ام٬ زمستان است.
اگر باور نمی کنی٬
انتظارم را ببین٬
و چشم هایم را... که بر راه افتاده اند.
ای دست های محبت.
این چشم های طلب٬
این فرزندان راه را چه کسی بر می دارد؟!
عین.صاد
علي صفايي