به اسم الله
        الرحمن.                              چهارشنبه
         الرحيم.                             ۱۷/مرداد/۱۳۸۶

      ...اين كاروان عمر مي گذرد
     و هيچ خوني نيست كه بر رگ هاي مرده سر بزند!

     مردمان مسافر كاروان مرگند٬
    و كاروان در سفر
    هر چند كجاوه ثابت مي نمايد!

      اما... 
     چند وقتی است که دانسته ام
     هنوز نايي هست تا با او هم صدا بشود!
     گر چه صداي پير مردی باشد
     ... با قلب مريض.

      نمی دانم از لذت چه می فهمید 
     اما نمی دانید چه کیفی دارد هر شب بنشینی منتظر تا که بشنوی
     قرار است سیاهی برود.
     بنشینی بیدار و گاهی حتی به زجر تا سحر را ببینی که چه می شود... 
    آن وقت است که خواهی دید سرود آفتاب را...

     می دانم در این حوالی کسی منکر آفتاب نیست!
   اما آیا زندگی و آفتاب در کار هم اند.